van_caeneghem_het_is_onvermijdelijk_dat_je

Michaël Van Caeneghem het is onvermijdelijk dat je wegzakt

DE LAATSTE TIJD graag de laatste tijd in het gezelschap van de kat in de felle zon die misschien niet zo gezond voor mij is gezien my pale complexion mijn freckles moet ik in het oog houden zei de dokter maar het is ondoenlijk die te tellen liep je achter de mestkar vroegen ze mij vroeger jawel dat was toch die van je varkensvader zei ik waarna extreem geweld mijn deel werd en ik beurs thuis kwam vragen vragen vragen watskebeurt u-weet -wel wellicht werd u ook grondig afgetuigd om nougabollen en zocht u naar plausibele verklaringen geloofwaardiger dan een openstaande deur, een zwiepende tak over het fietspad, een struikelsteen ter herdenking van groter geweld en onrecht wellicht waren er geen vragen laat staan bezorgde bedenkingen tenzij dat hoort bij het leven en volwassen worden en gehard het bestaan ondermaans verdragen

EEN HALVE EEUW GELEDEN een halve eeuw geleden zat ik op de middelbare school laatstejaars en deed ik alsof ik een zenuwtoestand kreeg en misschien kreeg ik dat ook wel het was een strategie die een toestand werd zeg maar wanneer dingen niet gingen zoals ik hoopte of verlangde ging ik in depressiemodus en voor zover ik het verleden kan inschatten trapte iedereen er ook in maar zoals gezegd misschien was ik ook echt helemaal over mijn toeren en dacht ik maar dat ik deed alsof kan dat denken dat je faket terwijl dat helemaal zo niet is dat je zo van jezelf gespleten raakt dat je niet eens meer weet of je wel meent wat je zegt of doet of het niet allemaal verzonnen is kan zoiets dat wat je denkt ergens in een zijkamer van je hersens wordt gefabriceerd om te pas en te onpas te gebruiken kan dat kan dat ?

SCHANDE! en toen werd het stil nadat iemand met luide stem had geroepen hoofden bewogen kopjes en glazen bleven halverwege even zweven schande ! herhaalde de stem en maar zoeken in de ruimte naar de bron van deze uitspraak die als een uitval klonk een beschuldiging bijna er werd getwijfeld: hadden we het wel gehoord ? was het niet het zoveelste woord dat zich in onze kwabbetjes had gevormd? was het geen waanklank die zich schandelijk onder ons de aanwezigen had verspreid een collectieve dwanggedachte ? schande ! daar had je ‘t weer geen vergissing mogelijk: het woord werd geuit en gehoord er was iemand in de ruimte die het in de mond nam met luidkeelse stem

DAN VROEGER het is onvermijdelijk dat je wegzakt bedolven onder een puinhoop maar nu jongleer je nog ballen in de lucht in een kale kamer waar kreetjes pathetisch holler klinken dan vroeger hopla hopla hopla hopsasa hopla hopla hopla hopsasa hola: valt er weer een bal op de grond toink toink toink toink toink toink toink toink toink stuitert hij naar de deur die nu dichterbij is dan vroeger

ERGENS daar word je stil van en je zegt al zo weinig woorden schieten je te binnen maar je zwijgt beter zo zegt iemand en je draait je om een man verdwaald in je geheugen je weet wie maar je komt niet op zijn naam dus je somt traag het alfabet op in de hoop op helderheid op vage herkenning een naamloos portret in een kleurloos museum ergens om de hoek

TAFEL ik sta op van tafel en weet plots niet meer waar ik naartoe wil mijn handen steunen op de rugleuning van een stoel (de stoel waarop ik daarnet zat?) ik klamp mij vast aan een gedachte die uiteenrafelt dat ik dit besef misschien een geruststelling denk ik onverwacht gevolgd door dat ik niet zeker weet of ik het wel ben die denkt maar dat is onzin en dat weet je want wie anders dan jijzelf denkt wat je denkt? de rest is filosofisch geleuter rationalisering van het feit dat je ontspoort dat je niet weet waar je naartoe wil dat je van tafel bent opgestaan je handen op een rugleuning van de stoel hebt gelegd omdat je steun zocht alsof je zegt blijf dicht bij mij

TOEMAATJE zomaar beginnen aan de linkerkant en verder naar rechts tot er geen verder meer is en je weer naar links moet en weer naar rechts tot het ophoudt en je beseft dat deze beweging niets betekent in de context van 3600 jaar geregistreerde geschiedenis zonder ook maar een moment dat er nergens ter wereld iemand aan gort wordt geklopt of geschoten maar je herbegint tegen wil en dank al was het om het geruis in je kop het zwijgen op te leggen terwijl de soundtrack van lijden en rouw de meest weerzinwekkende film ooit vertoond voor een surplus een extra toemaatje toe maatje toe maatje leg me te slapen maatje spreid een deken van nooit meer en alles komt goed over leden en lijf maatje dat ik mag weten dat niet alles zeker niet alles kommer en kwel is dat ik zonder schaamte schande en schuld niet langer van links naar rechts weer terug moet weer terug moet weer terug moet weer terug weer